Ο Δημήτρης Αρμενάκης και ο συνθετικός κόσμος όπου τα πάντα τρώνε τα πάντα
Υπάρχει μια αρχετυπική, σταθερή θεματική, που διαπερνά όλη τη δουλειά του Δημήτρη Αρμενάκη: πάντα κάποιος τρώει κάποιον άλλον. Κάποιος πιο ισχυρός καταβροχθίζει τον αδύναμο για να αποκτήσει δύναμη, να επιβιώσει, για να γεμίσει ένα κενό που δεν έχει τέλος. Αυτή η πρωτόγονη, βουλιμική λογική δεν είναι απλώς μεταφορά, είναι η κυριολεκτική μηχανή που κινεί τις ταινίες του.
Ο Αρμενάκης σπούδασε στο Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου και έκανε μεταπτυχιακά στο Royal College of Art του Λονδίνου. Έχτισε μια οπτική γλώσσα ανάμεσα στο παραδοσιακό 2D digital animation, τα motion graphics και τα VFX, ένα σύμπαν που φαίνεται αθώο επιφανειακά αλλά κουβαλάει σκοτεινή βαρύτητα.
Έχει συνεργαστεί με συγκροτήματα της εναλλακτικής σκηνής (Mutoid Man, Rita Mosss, Kalte Nacht), φτιάχνοντας μουσικά videos που μοιράζονται την ίδια ενέργεια με τις ταινίες του: κάτι αγριεμένο κάτω από μια χαριτωμένη επιφάνεια.
All You Can Eat: Το πρώτο δάγκωμα
Η ταινία που έκανε τον Αρμενάκη ευρύτερα γνωστό ήταν το “All You Can Eat” (2019), ένα σουρεαλιστικό σχόλιο πάνω στην υπερκατανάλωση που ταξίδεψε σε περισσότερα από 40 διεθνή φεστιβάλ. Ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση ενός δημιουργού που ήξερε τι ήθελε να πει: πως ζούμε σε έναν κόσμο που τρώει τον εαυτό του.
Εκεί εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο σκύλος, ένας χαρακτήρας που θα επέστρεφε αργότερα με πολύ μεγαλύτερο ρόλο.
The Synthetic Age (2025): η Συνθετική Εποχή
Τέσσερα χρόνια δουλειάς, on and off, με συναδέλφους που συμμετείχαν ανάλογα με τη διαθεσιμότητά τους. Από το storyboard μέχρι την τελική μίξη ήχου, η Συνθετική Εποχή ήταν μια παραγωγή που ξεδιπλώθηκε αργά και στοχαστικά.
Όπως εξηγεί ο ίδιος:
“Στη Συνθετική Εποχή είχα την επιθυμία να αναδείξω περισσότερο τις πτυχές κατανάλωσης, οι οποίες δεν περιορίζονται στη βρώση, αλλά αποκτούν μια περισσότερο εννοιολογική υπόσταση, μέσα από την οπτική του καταναλωθέντος και όχι του καταναλωτή.”
Η υπόθεση
Μια γκρίζα, δυστοπική πόλη. Οι άνθρωποι καταναλώνουν χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων που πωλούνται σε συσκευασίες ως “Happy Food”. Παντού διαφημίσεις, φρέσκα καρτούν στα ράφια. Ο σκύλος, που γνωρίσαμε στο All You Can Eat, έχει υποστεί πειράματα από τους ανθρώπους ώστε να μετατραπεί σε κυνηγό καρτούν. Αλλά κάτι αλλάζει. Μαζί με τους δύο καρτούν φίλους του, και όχι μόνο, οργανώνουν αντίσταση.
Ασπρόμαυρος κόσμος, χρωματιστή ζωή
Η πιο εντυπωσιακή αισθητική επιλογή της ταινίας είναι και η πιο απλή:
ο ανθρώπινος κόσμος είναι αποκλειστικά ασπρόμαυρος. Μόνο τα καρτούν έχουν χρώμα. Σε ένα κόσμο από τσιμέντο και γκρίζα κτίρια, αυτά τα ζωηρά, σχεδόν παιδικά πλάσματα ξεχωρίζουν ως μοναδικές πινελιές ζωής.
Ο Αρμενάκης περιγράφει αυτή τη σύγκρουση με ακρίβεια:
“Η αντίθεση ενός ατέλειωτου μετά-αποκαλυπτικού γκρι συναντά έναν ζωηρό, χρωματιστό, αθώο ίσως, συνάμα παιδικό κόσμο. Όταν οι χρωματιστοί ήρωες μεταβαίνουν στην πόλη, ξεχωρίζουν γιατί αποτελούν φορείς αυτής της ανάμνησης.”
Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιλογή αυτή δεν ήταν μόνο αισθητική, ήταν και πρακτική. Το ασπρόμαυρο ανθρώπινο περιβάλλον επέτρεψε μεγαλύτερη οικονομία στην παραγωγή, αφήνοντας τους πόρους να πάνε εκεί που πραγματικά έχουν σημασία: στους χρωματιστούς χαρακτήρες που είναι και η ψυχή της ταινίας.
Τεχνική και παραγωγή
Η ταινία στηρίχτηκε κυρίως σε 2D cell animation, με τη βοήθεια των Toon Boom Harmony και TVPaint Animation. Το concept art, τα character designs και τα backgrounds έγιναν στο Adobe Photoshop.
Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: τα φορτηγά της πόλης είναι 3D μοντέλα, δουλεμένα από τον Πάνο Κουτίβα, μια ενδιαφέρουσα υβριδική λύση που δεν αποκαλύπτεται άμεσα στον θεατή ενώ το τελικό compositing έγινε στο After Effects.
Η αφήγηση είναι εξ ολοκλήρου σιωπηλή, χωρίς λόγια. Η ιστορία εκτυλίσσεται μόνο μέσα από εικόνες και κίνηση, κάτι που κάνει την ταινία προσβάσιμη σε κοινό ανεξαρτήτως γλώσσας όπως αυτό των διεθνών φεστιβάλ.
Bουλιμία στη σύγχρονη εποχή
Αν το All You Can Eat ήταν για τη βρώση ως μεταφορά, το The Synthetic Age επεκτείνει αυτή τη λογική σε κάτι ευρύτερο: την απόλυτη χρησιμοθηρία.
Σε αυτόν τον κόσμο, αν κάτι δεν μπορεί να παράγει οικονομική αξία, δεν έχει λόγο ύπαρξης. Τα καρτούν, φορείς φαντασίας, παιχνιδιού, παιδικής αθωότητας, γίνονται εμπόρευμα, συσκευάζονται, τιμολογούνται, καταναλώνονται. Ο Δημήτρης τονίζει:
“Αισθάνομαι ότι γύρω μας υπάρχει έντονη υπαρξιακή σύγχυση, ειδικά σήμερα που κατακλυζόμαστε από πληροφορία δίχως να γνωρίζουμε την εγκυρότητά της.”
Ο ίδιος μεγάλωσε στην Αθήνα, μια πόλη που έχει δει την υπερκατανάλωση και την υπαρξιακή σύγχυση από κοντά και αυτό βγαίνει υποσυνείδητα: στα κτίρια, στην ατμόσφαιρα, στον ψυχισμό των χαρακτήρων που κατοικούν τον κόσμο του.
Από το Annecy στον Κόσμο
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Annecy τον Ιούνιο του 2025, το κορυφαίο φεστιβάλ animation στον κόσμο. Από εκεί ξεκίνησε ένα αξιοσημείωτο ταξίδι σε πάνω από 25 φεστιβάλ παγκοσμίως!
Στο εγχώριο μέτωπο, το Thessaloniki Animation Festival, της απένειμε το βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας Animation. Διεθνώς, η ταινία εμφανίστηκε σε φεστιβάλ όπως το SITGES (Ισπανία), το Animateka (Σλοβενία), το PÖFF Shorts (Black Nights, Εσθονία), το Trieste Science+Fiction, το HollyShorts (Λος Άντζελες), το Animafest Gdańsk, καθώς και το Screams By The Sea και το DC Independent Film Festival στις αρχές του 2026.
AI, 3D και η ελληνική σκηνή animation
Ο Αρμενάκης δεν κλείνει τα μάτια στις τεχνολογικές αλλαγές. Για το AI έχει μια ισορροπημένη αλλά και ξεκάθαρη θέση: “..συλλέγει, για να το θέσουμε ευγενικά, πληροφορίες από όλες τις δουλειές ανθρώπων..”, ενώ ο ίδιος ελπίζει σε μια ισορροπία χρήσης, με ταυτόχρονο σεβασμό στον ανθρώπινο παράγοντα, που ακόμα δεν έχει αντικατασταθεί.
Παράλληλα, έχει συνεργαστεί σε animated σκηνές για το live-action ντοκιμαντέρ “On Lavender” (2025), σε σκηνοθεσία Ειρήνης Χατζή και Μάκη Ευαγγελάτου, μια κατεύθυνση που τον ενδιαφέρει: η σύμπραξη animation και live action με μεγάλα περιθώρια πειραματισμού.
Για το ελληνικό animation αναγνωρίζει τη σημαντική εξέλιξη των τελευταίων χρόνων αλλά υπογραμμίζει ότι στο εξωτερικό η τέχνη αυτή είναι πολύ πιο εδραιωμένη, με αντίστοιχα μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις και δομές παραγωγής.
Το μέλλον
Ποιά άλλα θέματα όμως τον απασχολούν και θα ήθελε να εξερευνήσει στο μέλλον; Ο ίδιος απαντά με αναφορά στην ταινία του,“First Thirst” (2018).
“Όσο υπάρχει η δυνατότητα μέσα από την τέχνη μας να θίγουμε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα της εποχής μας αλλά και προσωπικά βιώματα, καλό είναι να συμβαίνει.
Θα ήθελα να εξερευνήσω περισσότερο ζητήματα της ανθρώπινης φύσης ως μια πιο εσωτερική αναζήτηση των ηρώων, όπως στη ταινία μου ‘First Thirst’“
Τελικά: τρώμε ή τρωγόμαστε;
Το The Synthetic Age είναι πολύ περισσότερο από μια καλοφτιαγμένη ταινία animation. Είναι ένα σχόλιο που χτυπάει εκεί που πονάει: στη χαρούμενη, ακούσια συνέργεια μας με συστήματα που καταναλώνουν το παιχνίδι, τη φαντασία, την αθωότητα και μας παρουσιάζουν αυτή την εκμετάλλευση σε συσκευασία “Happy Food”.
Ο Αρμενάκης, με τέσσερα χρόνια υπομονής και ακρίβειας, κατάφερε να φτιάξει μια ταινία που δεν χρειάζεται λόγια για να πει αυτό που έχει να πει. Και αυτό, στη Συνθετική Εποχή, είναι ίσως η πιο αντιστασιακή πράξη απ’ όλες:
“Για μένα, η μεγαλύτερη ικανοποίηση, προέρχεται πάντα από ανθρώπους που θα δουν μια αλήθεια στην ταινία και θα τους γεννήσει ‘τροφή’ για σκέψη μετά την προβολή.”
“The Synthetic Age” production credits, COLOR | 8’ | 2025
- Σκηνοθέτης / Σεναριογράφος: Δημήτρης Αρμενάκης
- Παραγωγός: Αλέξης Αναστασιάδης
- Background Artists: Κωνσταντινος Νικολάου, Δημήτρης Αρμενάκης
- Modeling & Texturing Artist: Πάνος Κουτίβας
- Animators: Πανος Κουτίβας, Κώστας Φιρινίδης, Simona Mehandzhieva, Χρήστος Παπανδρεόπουλος, Νικόλας Κολλινιάτης, Αλέξανδρος Αποστολάκης, Δημήτρης Αρμενάκης
- Σχεδιασμός Χαρακτήρων / Storyboard / Μοντάζ: Δημήτρης Αρμενάκης
- Voice Actors: Κέλλυ Σαραβάνου, Δέσποινα Ξενοπούλου, Μιχάλης Καλλιγέρης, Δημήτρης Αρμενάκης
- Συνθέτης: Will Turner
- Sound Designer: Στέλιος Κουπετώρης
- Color Correction: Μαρία Τζωρτζάτου
Παραγωγή: Frenel
Η ταινία χρηματοδοτήθηκε από το EKΚOMEΔ / Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων & Δημιουργίας – Creative Greece.
Σχετικά άρθρα
Ακολουθήστε το 3D Trek στο Instagram, Facebook και LinkedIn και γίνετε μέρος μιας δυναμικής κοινότητας 3D δημιουργών! Μείνετε ενημερωμένοι για εκπαιδευτικά προγράμματα και σχολές 3D, ανακαλύψτε ταλαντούχους καλλιτέχνες, design και animation studios, εκδηλώσεις και events και τις τελευταίες εξελίξεις της 3D βιομηχανίας!